Yaşamına ilişkin bilgiler sınırlı. Doğum yeri bilinmiyor. 13üncü yüzyılın ortalarına doğru Moğal istilası ve Selçuklu Devletinin yıkıldığı dönemde yaşadığı sanılıyor. Bu dönemin sarsıntı ve acıları Yunusun eserlerinde derin izler bıraktı. Babasının adı İsmail. Medrese eğitimi gördü. Arapça ve Farsça öğrendi. İran ve Yunan mitolojisiyle, tasavvuf tarihini inceledi. Hacı Bektaş ya da Sinan Atanın halifesi Taptuk Emrenin dergahında hizmet etti. Taptuk Emrenin düşüncelerini yaymak için Anadoluyu dolaştı. Eskişehir Sarıköy, Manisa Buna ve Emreköy, Erzurum Dutçu Köyü, Isparta Keçiborlu ve Karamanda adına yapılmış mezarlar var. Ama nerede öldüğü ve gömüldüğü kesin belli değil. Tasavvuf yorumunu benimseyen Yunus Emrenin keskin bir gözlem gücü, derin bir hoşgörü anlayışı var. Şiirlerini hece ölçüyle yazdı. Ama aruz denemelerine de yer verdi. Hece ölçüseyle yazdığı dörtlüklerin yanısıra yine hece ile beyitler ve gazeller de yazdı. Dili arı Türkçe değil. Yer yer Arapça ve Farsça tamlamalar kullandı. Sağlığında düzenlediği divanı bulunamadı. Günümüzdeki divanları derlemedir. 1904te birinci, 1924te ikinci basımları yapılan Divan-ı Aşık Yunus Emrenin yanısıra Burhan Toprak ve Abdülbaki Gölpınarlının derleyip yayınladığı Yunus Emre divanları var.