SORMA.. Sorma nasılsın diye sorma sakın; iyiyim diyorum yalan söylüyorum, aslında ben yalandan nefret ediyorum.. İşte söylüyorum iyi değilim, darmadağınım yine bu aralar. Bir istiridye gibi kabuğumun içine saklanmak istiyorum. Orda çok uzaklarda bir yerlerde bir yer var işte tam oraya kaçmak istiyorum adını bilmediğim o yere . Herkesi ve her şeyi geride bırakarak , hatta kendimi bile unutarak yol almak istiyorum.. İlgisizim kendime , ilgilenmek de istemiyorum, iç sesimle konuşuyorum sürekli. Devrik cümleler kullanıyorum da cümleler mi devriliyor ben mi çözemiyorum… Öfkeliyim; hayata, zamana, sana, size, kendime , yaşanılanlara , yaşanmışlıklara, suskunluklarıma , vazgeçemediklerimize ve vazgeçmek zorunda kaldıklarımıza, yanlışlarımıza, doğrularımıza , idare etmek zorunda olduklarımıza, değiştiremediklerimize ve kabullenmek durumunda bırakıldığımıza , bencilliklere, vurdumduymazlıklara , ikiyüzlülüklere , küçük görüp büyük konuşanlara….. öfkeliyim… Öyle yorgunum ki; sanki dünyayı sırtımda taşıyorum. Hiçbir şeye yetişemiyorum her şey yarım yamalak. Göğsümün üstünde sızım sızım bir sancı, yorgun ve astımlı ciğerlerim gerekli nefesi tedarik edemiyor gibi , derin nefes alma isteğim var. Saatlerce uyuduğum halde yatakla vedalaşamamak, gözkapaklarıma hükmedememek ne kötü. Yorgunum.. İşte onun için nasılsın diye sorma sakın…