Bir gun Napolyon dusman askerlerinden kaccarken, bir bakkal dukkânına girmis. Bakkala hemen kendisini saklamasını emretmis. Bakkal da Napolyonu musâit bir yere saklayıp, biraz sonra gelen dusmanları da Az evvel biri kosarak su tarafa kacctı. diye savusturmus. Nihâyet biraz sonra Napolyonun muhâfızları yetismisler. Bakkal omrunde bir daha karsılasamayacağı Napolyona sormus: Efendim, . af buyurun ama merâk ettim, olumle bu denli burun buruna gelmek nasıl bir duygu? Napolyon birden ofkelenmis. Sen kim oluyorsun da benimle boyle dalga geccercesine konusabiliyorsun? diye bağırmıs. Hemen askerlerine, adamcağızı kursuna dizmelerini emretmis. Askerler bakkalın gozunu bağlayıp, karsısına dizilmisler. Mermiler namlulara surulmus, artık ates emri verilecek… Adamcağız iccinden Ah, ne yaptın sen? simdi olup gideceksin diye dusunurken, arkadan bir ccift el uzanmıs, gozundeki bağı accmıs. Karsısında Napolyon varmıs. Tek cumleyle cevaplamıs Napolyon: İste boyle bir duygu!