kûfe\de bir adam, kendisinin müslüman olduğunu söylemekle beraber hazreti osman\ın r.a. yahûdi olduğunu iddia eder dururmuş. etrafındaki ilim adamları her ne kadar adamı iknaya çalışıyorlarsa da, bir türlü ikna edemezlermiş. bu meseleyi İmam-ı Âzam hazretlerine arzedip adamı susturmasını rica etmişler. İmam-ı a\zam hazretleri bir akşam adamın evine misafir olmuş. hoş-beşten sonra ev sahibi zamanın en büyük aliminin evine gelmesinde bir sebep olduğunu tahmin ederek, isteğinin ne olduğunu sormuş. İmam-ı a\zam hazretleri: — senin güzel ve dindar bir kızın varmış, ona düğüncü geldim, deyince adam hayret etmiş ve: — ya İmam! sizi buraya kadar gönderen o adam, nasıl bir kimsedir? diye sormuş. hazreti İmam, başlamış damat adayının meziyetlerini saymaya: — dindar, allah\ an son derece korkar, hayadan melekler bile ona yetişemez, âlim, hafız... diye saymaya devam edince. adam: — yeter!, demiş. senin bu anlattıklarının yarısı bile benim kızımı vermeme yeter de artar bile. meramına erişen İmam: — yalnız, demiş bir kusurunu söylemeyi unuttum. kızınızı istediğim zat, yahûdidir, demiş. adam bunun üzerine hiddetlenmiş tabiii: — nasıl olur ya İmam! benim kızım bir yahûdiye mi lâyıkdır? demiş. adamdan bu cevabı alan İmam-ı a\zam hazrüyük dini yayınlar, osmanlı yayınevietleri: — niye lâyık olmasın? sen bir kızını yahûdiye vermek istemiyorsun da, yüce peygamberimiz s.a.s. iki kızını da yahûdiye nasıl verdi? demiş. adam anlamış tabii İmam hazretlerinin eve niçin geldiğini... eline ayağına sarılarak af dilemiş ve bir daha da hazreti osman hakkında söylediği sözleri ağzına almamış. 1